Categorie: "Prehistorische dieren"

‘Frankensteindino’ was overgangssoort

Illustratie: Levi Bernardo, Wikimedia Commons/CC BY-SA 3.0

Chilesaurus2De in 2015 ontdekte Chilesaurus vormde een tijdlang een raadsel voor paleontologen. Het dier had namelijk de lichaamsbouw van een klassieke vleeseter, maar was een vegetariër. In het nieuwste nummer van het vakblad Paleontology Letters schrijven wetenschappers nu dat Chilesaurus geen frankensteinachtige freak maar een missing link in de evolutie was. Het dier zou een vroeg lid van de Ornithischia zijn, een orde waartoe bijvoorbeeld ook de beroemde Triceratops (onderorde Ceratopsia) bijvoorbeeld behoort. De dinosauriërs die tot de Ornitischia behoren, hebben verschillende gemeenschappelijke kenmerken.

Prehistorische krokodil vernoemd naar Lemmy Kilmister

Illustratie: Mark Witton and the Trustees of the Natural History Museum, London

DGtr4HBW0AYoNH5Een prehistorische krokodilachtige, die 164 miljoen jaar geleden in ondiepe zeeën rondzwom, is vernoemd naar Ian ‘Lemmy’ Kilmister, de inmiddels overleden zanger en voorman van de Britse hardrockband Motörhead. Wetenschappers hebben het 5,8 meter lange reptiel, dat aanvankelijk verkeerd was gedetermineerd, gedoopt tot Lemmysuchus obtusidens. De fossielen van het zeemonster waren al in 1909 gevonden in de buurt van de Peterborough. Recent onderzoek heeft uitgewezen dat het om een andere soort gaat dan al die tijd werd aangenomen.

Grootste dinosauriër ooit wetenschappelijk beschreven

Foto: Afbeelding: Museo Paleontológico Egidio Feruglio

naamloosDe Argentijnse reuzendino die in 2012 in het Zuid-Amerikaanse land werd gevonden heeft inmiddels ook een naam. De Patagotitan mayorum mat in volgroeide toestand zo’n veertig meter en woog bij levenstijden vermoedelijk net zoveel als tien Afrikaanse olifanten. Alleen het dijbeen van de gargantueske planteneter was al twee meter lang. De dinosauriër werd in 2016, nog voordat hij officieel wetenschappelijk was beschreven, geëerd met een afgietsel in het American Museum of Natural History. En hoewel vele bezoekers zich vergaapten aan de reconstructie van de gigant, werkten onderzoekers de afgelopen jaren onvermoeid door aan hun onderzoek naar de fossiele resten.

Prehistorische zeeworm met stekelige kop ontdekt

prehistorische-zeeworm-met-tientallen-stekels-kop-ontdektFoto: Foto: Briggs, Derek E.G. et al.

Wetenschappers hebben in het westen van Canada de fossiele resten ontdekt van een prehistorische zeeworm. Het dier viel vooral op door de circa vijftig stekels die het op zijn kop had staan. De stekels werkten als primitieve kaken en konden dichtklappen als een potentiële prooi in de buurt kwam. De ontdekking is gepubliceerd in het tijdschrift Current Biology. Capinatator praetermissus, zoals het mysterieuze schepsel is genoemd, leefde ten tijde van de zogenoemde Cambrische explosie (vanaf 541 miljoen jaar geleden), een periode aan het begin van het Cambrium waarin veel nieuwe soorten ontstonden.

Tienjarig jongetje ontdekt fout in dinocollectie Natural History Museum

Het Londense Natural History Museum is op de vingers getikt door een jongen van amper tien jaar oud. Hij ontdekte dat een informatiekaart bij de dinosauriërs het over het verkeerde dier had. Charlie Edwards bezocht samen met zijn moeder het bekende Natural History Museum in Londen om naar de afbeeldingen en modellen van dinosauriërs te gaan kijken. De tienjarige, autistische jongen is al jaren een grote fan van de uitgestorven dieren, maar merkte in het museum iets vreemds op. “Op een bord stond een ei en daarnaast een simulatie van hoe groot de volgroeide dinosaurus in vergelijking met een mens zou zijn”, vertelde hij aan de BBC. “Ik zag dat de vorm fout was. Volgens de informatie moest het een Oviraptor zijn, maar het leek meer op een dinosaurus uit de Ceratopidae-familie (waartoe ook Triceratops behoort).” Charlie bracht het bezoek het museum op de hoogte van de fout. Kort daarna ontving hij een keurige en beleefde brief. “We willen je bedanken om ons te wijzen op een fout in de dinosaurusgallerij”, klonk het. “Ik heb er met onze professor paleontologie over gesproken en we zullen het bord updaten. We zijn zeer onder de indruk van de kennis van Charlie en hopen dat zijn passie voor paleontologie zal blijven voortduren.” Het verhaal doet me wel een beetje denken aan mijzelf, want ik was op die leeftijd ook zo’n dinonerd die vele tientallen soortnamen kon opdreunen en de prehistorische dieren ook aan hun uiterlijke (zij het natuurlijk gereconstrueerde) verschijningsvorm kon herkennen.

Bron: Metrotime

Negenjarige jongen vindt bij toeval bijzonder fossiel

Foto: WolfmanSF, Wikimedia Commons/publiek domein

OLYMPUS DIGITAL CAMERADe negenjarige Jude Sparks deed onlangs bij toeval een zeer bijzondere ontdekking toen hij met zijn broertje een spelletje verstoppertje aan het spelen was. Tijdens het rennen struikelde hij over iets dat aanvankelijk leek op een stuk versteend hout. Het ging echter om iets anders. Het obstakel bleek namelijk de een miljoen jaar oude schedel van een Stegomastodon te zijn. Toen Sparks en zijn familie foto’s van de vondst naar biologieprofessor Peter Houde stuurden, kregen ze snel uitsluitsel.

Tyrannosaurus rex kon niet heel snel rennen

TrixkopIn tegenstelling tot wat een film als Jurassic Park ons wil doen geloven, was Tyrannosaurus rex zeker geen sprintwonder. De vleesetende reus haalde hoogstwaarschijnlijk maximumsnelheden van circa twintig kilometer per uur. Als de Tyrannosaurus veel harder zou rennen, had het dier vermoedelijk zijn benen gebroken. Dat blijkt uit een dinsdag gepresenteerde studie van de University of Manchester en een onderzoekscentrum in Leipzig.

Opkomst van kikkers gelinkt aan asteroïde-inslag die einde maakte aan het dinotijdperk

BruinekikkercloseupoogDe grote diversiteit aan kikker- en paddensoorten op aarde is grotendeels te danken aan de inslag van de asteroïde die het einde van de dinosauriërs inluidde. Tot die conclusie komt een Amerikaans-Chinees wetenschapsteam in het tijdschrift PNAS. Het blijkt dat bijna alle voorouders (waaronder de drie hoofdgroepen met de meeste leden) van moderne kikvorsachtigen grotendeels tegelijkertijd verschijnen, kort nadat het gigantische stuk ruimterots de aarde raakte op de plek waar nu het Mexicaanse schiereiland Yucatán ligt. De wetenschappers vergeleken een kernset van 95 genen met het DNA van 156 kikkersoorten. Door daarnaast ook nog eens het genetisch materiaal van 145 extra soorten te bestuderen, konden de wetenschappers een stamboom van diverse kikkerfamilies ontwerpen die inzicht biedt in de evolutionaire geschiedenis van deze uiterst gevarieerde (er zijn ruim 6700 soorten beschreven) diergroep.

Stokoude Australische botten zijn van prehistorische reuzenkalkoen

Foto: Flinders University

oude-botten-blijken-van-reusachtige-australische-prehistorische-kalkoenWetenschappers hebben ontdekt dat botten die ze al meer dan honderd jaar geleden hebben aangetroffen toebehoren aan een reusachtige kalkoenachtige vogel die twee miljoen jaar geleden in Australië leefde. De voorhistorische vogel woog maar liefst acht kilo en had de afmetingen van een hedendaagse kangoeroe. Het gevederde gevaarte behoorde tot de grootpoothoenders, een familie van vogels die in sommige gevallen hun eieren begraven, waarna de jongen geheel zelfstandig ter wereld komen. Ook de moderne boskalkoen behoort tot deze familie, melden onderzoekers in het wetenschappelijk tijdschrift Royal Society Open Science. De botten van de grote vogel werden in 1880 al ontdekt in grotten onder de Nullarborvlakte in Zuid-Australië. Lange tijd dachten vermoedden paleontologen dat ze te maken hadden met een prehistorische reuzenduif. Onderzoekers van Flinders University hebben de fossielen echter opnieuw onderzocht. Uit hun studie blijkt dat de vogel in werkelijkheid meer weg had van een kalkoen dan een duif.

Tyrannosaurus rex had hoogstwaarschijnlijk geen veren

TrixDe huid van Tyrannosaurus rex was hoogstwaarschijnlijk niet bedekt met veren. Die mogelijkheid werd wel door veel paleontologen geopperd, met name omdat veel voorouders van de gigantische dino wel veren hadden. Amerikaanse wetenschappers die zowel een goed geconserveerd huidfossiel van Tyrannosaurus rex als huidafdrukken van de aan T-rex verwante soorten hebben onderzocht, stellen in een recente studie vast dat geen van de onderzochte fossielen tekenen van veren bevat. “De meeste tyrannosauriërs hadden schubben, net als moderne reptielen”, verklaart hoofdonderzoeker Phil Bell op nieuwssite Phys.org.