Berlijnse gorilla gooit steen en modder naar bezoekers

Zilverrug3Een mannelijke laaglandgorilla in de dierentuin van Berlijn houdt er duidelijk niet van om op film gezet te worden. Toen Stefan Nolan uit het Ierse Cork en zijn vrienden het dier onlangs aan het bekijken en filmen waren, bekogelde de potige zilverrug het gezelschap met een steen. De steen raakte de Ierse vakantiegangers uiteindelijk niet, maar de mensaap maakte wel op niet al te subtiele wijze duidelijk dat hij het gestaar niet op prijs stelde. Nolan, die het hele tafereel filmde, zei dat de aap achteraf ook nog met een klomp modder naar de toeristen gooide.

Unieke beelden van hengelaarvis geschoten in Californische wateren

Afbeelding: August Brauer, Wikimedia Commons

Humpback_anglerfishBiologen hebben voor de kust van Californië unieke beelden geschoten van een levende hengelaarvis in zijn natuurlijke leefomgeving. Het gebeurt zelden dat deze dieren op video worden vastgelegd, vooral omdat ze normaal op diepten van drie kilometer of meer leven. De onderzoekers filmden de hengelaarvis met een op afstand bestuurbare onderwatercamera op zo’n zeshonderd meter diepte. De beelden zijn gemaakt in de Monterey Canyon, een ravijn onder water dat ongeveer even diep is als de beroemde Grand Canyon. Hoewel de hengelaarvis er zeker van dichtbij uitziet als een vreeswekkend monster, is de roofvis in werkelijkheid slechts een centimeter of negen lang.

Vogelgriep bij Kamperveen is H5N8-variant

WildeeendmanDe vogelgriep die eerder deze week opdook bij een pluimveebedrijf in het Overijsselse Kamperveen is, zoals al werd gervreesd, de zeer besmettelijke variant H5N8. Dat heeft staatssecretaris Sharon Dijksma (Economische Zaken) zaterdag laten weten. Dezelfde variant dook eerder op in Ter Aar (Zuid-Holland) en Hekendorp (Utrecht). Het getroffen bedrijf in Kamperveen fokte de ouders van toekomstige vleeskuikens, dieren dus die alleen bestaansrecht hebben als de producenten van in een wanstaltig sneltreintempo vetgemest slachtvee dat uiteindelijk op ons bord belandt. Alle tienduizend vogels op het bedrijf zijn afgemaakt. Bij een naastgelegen eendenfokkerij is de vogelgriep ook opgedoken. Eenden hebben volgens de controleurs ‘klinische verschijnselen die passen bij de ziekte’. Ook de eenden zijn gedood.

Melktand van mammoet gevonden

MammoetskeletEen amateurpaleontoloog heeft in mei de melkslagtand van een babymammoet gevonden op de Tweede Maasvlakte in Rotterdam. Dat bevestigt een woordvoerder van het Rotterdamse Natuurhistorisch Museum vrijdag. Volgens hem gaat het om een uiterst zeldzame vondst. Omdat melkslagtandjes relatief klein en kwetsbaar zijn, blijven ze over het algemeen veel minder goed bewaard dan de grote slagtanden van volwassen mammoeten. Het melktandje is nog geen vijf centimeter lang, bruin van kleur en getooid met een zwart kopje.

Nederlandse Australiëreizigers vinden python onder motorkap

Foto: Benchill, Wikimedia Commons

220px-Python_Australia_Zoo

Als je kijkt naar de aanwezige soorten, is het Australische continent een waar lustoord voor herpetologen. Slangen en hagedissen zijn er ruim vertegenwoordigd en nemen vaak bijzondere en bizarre gedaanten aan in de onherbergzame Outback. Dat de Australische reptielen soms wel heel dichtbij komen, ondervonden de Nederlandse toeristen Hermien en Jan Kamphuis onlangs. Tijdens een tankstop op hun rondreis door het immense land ontdekten ze een 1,2 meter lange python onder de motorkap van hun auto. Het personeel van het benzinestation belde slangenvanger Joey Drumm, die binnen tien minuten ter plekke was.

Nijlkrokodil grijpt zwangere vrouw

NijlkrokodilkazingaEen zwangere vrouw is in Oeganda ten prooi gevallen aan een nijlkrokodil. De 25-jarige vrouw was brandhout aan het verzamelen bij het Kyogameer, toen het reptiel ineens uit het water kwam en haar meesleurde. Volgens Oegandese media is de politie is nog altijd op zoek naar de krokodil die de vrouw verslonden heeft. Het aantal aanvallen van krokodillen op mensen vertoont in Oeganda de laatste tijd een stijgende lijn. Overbevissing van de meren en rivieren zou de hoofdoorzaak voor deze ontwikkeling zijn. ”De dieren weten niet meer wat ze eten kunnen en vallen daarom mensen aan”, stelt een woordvoerder van de Uganda Wildlife Authority, de overheidsorganisatie die verantwoordelijk is voor het beheer van nationale parken en natuurbescherming in het Afrikaanse land. Hoewel nijlkrokodillen zich overwegend voeden met vissen, jagen de grotere exemplaren ook geregeld op zoogdieren die naar rivieren en meren komen om te drinken.

Weer meer neushoorns gestroopt in Zuid-Afrika

NeushoornopvlakteOndanks tegenmaatregelen en een verscherpt lik-op-stukbeleid van de Zuid-Afrikaanse overheid heeft de neushoornstroperij in de regenboognatie een nieuw dieptepunt bereikt. Sinds het begin van dit jaar zijn er al 1020 dieren door stropers gedood. Daarmee is het ook al trieste jaarrecord (1004 gedode neushoorns) dat vorig jaar werd gevestigd alweer verbroken.

Zeldzame Sumatraanse olifanten gedood

AziatischeolifantIn het westen van Indonesië zijn de kadavers van twee zeldzame Sumatraanse olifanten (Elephas maximus sumatrensis) gevonden. De dieren zijn vrijwel zeker gedood door stropers, zei Krismanko Padang, het hoofd van de plaatselijke stichting voor olifantenbescherming, woensdag. De restanten van de twee mannetjesolifanten zijn eerder deze week gevonden in de buurt van een oliepalmplantage in de provincie Jambi, op het eiland Sumatra. De schedels waren ontdaan van hun slagtanden.

Otterweesjes gered bij Hasselt

OttercloseupOpluchting alom bij boswachters van Staatsbosbeheer en Natuurmonumenten: ze slaagden erin om bij (het Nederlandse) Hasselt twee jonge otterwezen op te sporen. De moeder van de diertjes is de zoveelste otter die in Nederland is overreden. Omdat er melk uit de tepels van het dode moederdier kwam, wisten de boswachters dat de otter jongen had.

Stichting Specsavers vraagt aandacht voor kleine goede doelen

Foto: Corbino, teksten: Suus Ruis

Specs--Kinderboerderij-113-2 kleinUit onderzoek van Stichting Specsavers Steunt onder 266 lokale goede doelen blijkt dat ruim de helft ieder jaar minder financiële donaties ontvangt. In combinatie met diverse geschrapte subsidies, zorgt dit ervoor dat zeven op de tien kleine goede doelen steeds moeilijker het hoofd boven water kunnen houden. Om deze reden is Stichting Specsavers Steunt actief. Zij helpen lokale doelen met donaties en het geven van meer bekendheid aan deze doelen. Twee kleine goede dierendoelen die erg nuttig werk verrichten en wel een financieel extraatje kunnen gebruiken, zijn het Vogelasiel en Kinderboerderij De Goudse Hofsteden. Journalist Suus Ruis en fotograaf Corbino hebben onder andere de verhalen van Stichting Vogelopvang en Kinderboerderij de Goudse Hofsteden vastgelegd.

ERIK BRUINNING, Vogelasiel Midden-Nederland

“Ik had een eigen onderneming in de bouw toen ik me in 2009 aanmeldde als vrijwilliger bij het vogelhospitaal. Ik wilde iets teruggeven aan de samenleving, iets dat me een goed gevoel zou geven. Onbaatzuchtigheid. Het werd steeds belangrijker voor mij om iets na te kunnen laten. Er waren weinig goede doelen in mijn omgeving, dus ik kwam al snel hier terecht. Sowieso wilde ik het liefst iets met dieren; in mijn normale werk had ik al genoeg met mensen te maken. Eerst werkte ik alleen op zondag, maar al snel werden dat twee dagen per week, toen drie, en vier, tot ik op een gegeven moment zeven dagen per week in het vogelasiel zat. Deels kwam dat omdat ik het ontzettend leuk vond, maar zeker ook omdat ik zag dat er veel dingen beter konden. Mijn voorganger had vooral een voorliefde voor vogels, maar de dingen eromheen zijn eigenlijk nog veel belangrijker voor een onderneming als deze. Sponsoren zoeken, presentaties en voorlichting geven, netwerken, et cetera. Ik sprong daarin en volgde hem al gauw op als beheerder.

Er zit hier van alles: buizerds, uilen, zwanen, merels, duiven, en nog veel meer. Het geeft elke keer weer een geweldig gevoel als je een vogel, die het anders niet had gered, een tweede kans kunt geven. In dat licht zal ik één dier nooit vergeten: een pasgeboren huismusje, niet groter dan mijn duimnagel, met een wond in zijn nek. Hij was gegrepen door een kat. Wij hebben zijn spiertjes weer vastgezet en de huid gesloten, en hij ging vliegend weg. Fantastisch als je zoiets als leek – want wij varen voornamelijk op het kompas van onze ervaring – kunt oplossen.

Onze missie is in eerste instantie het verzorgen van en hulp bieden aan vogels die om wat voor reden dan ook niet meer voor zichzelf kunnen zorgen. Maar we doen en betekenen zoveel meer, ook voor de vrijwilligers zelf. Mensen die na bijvoorbeeld een burn-out in een participatietraject zitten, of mensen met een lichamelijke of geestelijke beperking. Er werkt hier ook een autistisch meisje; het is prachtig om te zien hoezeer zij geniet van de vogels. Die diversiteit aan vrijwilligers is bijna nog leuker dan het werk met de vogels zelf. Wij hebben veel kosten. Naast mijzelf ontvangt nog één collega een salaris. We krijgen allebei het minimumloon. De honderden vogels verbruiken dagelijks grote hoeveelheden voer en medicatie. Jonge vogels moeten warm worden gehouden in couveuses en zo nu en dan moet een dierenarts worden ingeschakeld. Zonder steun redden we het echt niet.

Met het geld dat wij van Stichting Specsavers Steunt hebben ontvangen, willen we een project voor ouderen in de buurt gaan opzetten. Wij worden veel gebeld door bejaarden. Dan hebben ze een vraag over een vogel die ze vanuit hun raam zien, of vragen zich af waarom de zwaluwen zo laat zijn. Je merkt dat ze vaak gewoon even met iemand willen praten. Vogels zijn soms de enige link die ze hebben met de buitenwereld. We zijn van plan om dit najaar nest- en voederplekken te plaatsen bij verzorgingstehuizen, en deze te laten onderhouden door basisschoolkinderen. We kunnen dan zoekkaarten maken voor de bejaarden, waarop ze de vogels die ze zien kunnen opzoeken. Zo geven we echt iets terug aan de ouderen, en doen we iets voor kinderen. Én voor de vogels natuurlijk.”

Sandra Harkes, Kinderboerdrij De Goudse Hofsteden

“Zo’n twintig jaar geleden deed ik hier mijn eindstage. Ik ben nooit meer weggegaan: nadat ik mijn opleiding Dierverzorging had afgerond, ging ik hier vrijwilligerswerk doen. Later ging ik één dag per week betaald werken, dat werden langzamerhand meer dagen, en inmiddels ben ik al jaren beheerder.

Kinderboerderij De Goudse Hofsteden bestaat veertig jaar, maar was er bijna niet gekomen. Ooit waren er plannen om van de weg waar deze boerderij – die uit het begin van de twintigste eeuw stamt – aan ligt, een oprit naar de snelweg maken. Dat stuitte op veel weerstand, en uiteindelijk ging het gelukkig niet door. De meeste boerderijen aan deze weg hebben toen een culturele of sociale bestemming gekregen. De Goudse Hofsteden is een unieke plek: een stuk groen vlakbij de stad, waar je op een heel laagdrempelige manier in contact kunt komen met dieren én met andere mensen. Vaak zitten mensen hier op een bankje gezellig met elkaar te praten, terwijl de kinderen zich vermaken in de speeltuin of bij de dieren zijn. Een vrouw die hier heel vaak komt, zei onlangs tegen me dat de kinderboerderij jarenlang haar achtertuin was. Zij had alleen een balkonnetje, en ging hier altijd met haar kinderen naartoe. Dan zat zij lekker met een boek in de zon.

De Goudse Hofsteden heeft ook een maatschappelijke functie. Ouderen uit het verzorgingstehuis hier vlakbij komen bijvoorbeeld vaak langs. En natuurlijk komen er veel schoolklassen. Dit is een recreatieve plek, maar ook een educatieve. Zo hebben we een bijentuin en verbouwen we groenten. Kinderen kunnen hier ook met een schepnetje bij de sloot aan de gang om te zien wat er allemaal in het water leeft. In twintig jaar tijd heb ik de boerderij zien veranderen en groeien. Ooit zag ik hier een geitje geboren worden - een van de vele, natuurlijk - en bijna zestien jaar later was ik erbij toen ze stierf. Dat is natuurlijk niet leuk, maar ook wel weer heel bijzonder. In 2013 behaalden we het Keurmerk Kinderboerderijen. Een kroon op ons werk, waarmee we aantoonden aan ruim tachtig wettelijke criteria te voldoen; onder andere op het gebied van hygiëne, veiligheid, en dierenwelzijn.

Financieel gezien is het eerlijk gezegd in de laatste jaren alleen maar moeilijker geworden. We krijgen wel subsidie van de gemeente, maar de helft daarvan gaat al op aan de huur. We moeten het vooral hebben van de kantine, de verkoop van onze producten, en de opbrengsten van de verschillende activiteiten die we organiseren. Zowel particulieren als bedrijven kunnen een dier adopteren; Stichting Specsavers Steunt heeft een paardje geadopteerd. Ook kunnen mensen voor twintig euro vriend van de boerderij worden. Ik hoop dat deze kinderboerderij voor altijd kan blijven bestaan; het is niet alleen voor bezoekers een heerlijke plek, maar ook voor de vrijwilligers. We hebben er in totaal zo’n zeventig rondlopen. Kinderen van rond de tien kunnen al meehelpen; dan kunnen ze kijken wat ze leuk vinden. Onze oudste vrijwilliger is vierentachtig. Deze meneer wilde wat om handen hebben en vroeg me of wij een maximum leeftijd hadden voor vrijwilligers. Daar had ik eigenlijk nog nooit over nagedacht. Nee, die hadden we niet. Iedereen is welkom. Jong, oud, met of zonder beperking: iedereen loopt hier door elkaar. Wij doen het samen, iedereen is gelijk. Dat is de kracht van deze kinderboerderij.”