Spookdiertje produceert ultrasone geluiden

Foto: Jeroen Hellingman

Er zijn maar weinig dieren die zo koddig ogen als spookdiertjes. Vooral de gigantische ogen van deze kleine primaten vormen een zeer opvallend kenmerk. Bovendien voeden spookdiertjes zich nagenoeg alleen met dierlijk voedsel (insecten), wat niet zo gebruikelijk is onder primaten. Onderzoek op de Filipijnen heeft nu ook aangetoond dat de dieren communiceren door middel van ultrasone geluiden die voor insecten en mogelijke roofdieren niet hoorbaar zijn. Van slechts een handvol diersoorten is bekend dat ze gebruikmaken van ultrasone geluiden om te communiceren. Walvissen, katten en enkele vleermuissoorten zetten die techniek bijvoorbeeld veelvuldig in. Tot nu toe werd altijd gedacht dat Filipijnse spookdieren geen of weinig geluid maakten. Maar in werkelijkheid kunnen de diertjes krijsen, piepen en schreeuwen in tonen rond de 70 kilohertz. Het gehoor van het aapje is nog beter: het spookdier kan tonen horen tot boven de 90 kilohertz. Mensen kunnen over het algemeen geluiden met een frequentie hoger dan 20 kilohertz al niet meer waarnemen. Het ultrasone geluidenspectrum dat de spookdiertjes hanteren stelt de diertjes bijvoorbeeld in staat om alarm te slaan zonder dat andere woudbewoners het merken.