Categorie: "Roofdier en prooi"

Nederlander aangevallen door krokodil

Baden of zwemmen in een Afrikaanse rivier is altijd een risico. De meeste Afrikaanse zoetwaterwegen en meren zijn namelijk bezaaid met nijlkrokodillen (zie foto). En deze superroofdieren zullen een menselijk hapje op zijn tijd zeker niet versmaden. De 25-jarige Marten Mulder ondervond dit aan den lijve. De Nederlander, die momenteel met twee vrienden door Afrika trekt, overleefde maar ternauwernood een heus gevecht met een krokodil toen hij in Malawi even een frisse duik nam. In het zonovergoten Malawi is het nu zomer en zijn temperaturen van veertig graden geen zeldzaamheid. Op zich logisch dus dat Mulder opteerde voor een frisse duik. “Toen ik door ondiep water zwom voelde ik opeens wat aan mijn been trekken. Ik dacht eerst dat een van mijn kameraden een geintje uithaalde. Toen voelde ik weer wat en werd ik opeens in mijn rechterdij gebeten.

Octopus gebruikt kokosnoot als schild

Foto: Roger Steene

Leken zullen het misschien niet weten, maar octopussen zijn uiterst schrandere dieren. Ze doen qua intelligentie zeker niet onder voor een hond. Australische wetenschappers hebben nu zelfs ontdekt dat bepaalde octopussen handige gereedschapsgebruikers zijn die bovendien zaken vooruit kunnen plannen, een vorm van intelligentie die normaal alleen geassocieerd wordt met een select aantal gewervelde dieren. De Amphioctopus marginatus graaft namelijk geregeld op de zeebodem rondslingerende, lege kokosnoten uit en neemt de objecten vervolgens mee onder zijn armen. Als er gevaar dreigt, gebruiken de slimme inktvissen de kokosnoten als schild om hun kwetsbare lichaam te beschermen. Volgens bioloog Julian Finn vormt dit gedrag het bewijs dat octopussen het vermogen bezitten om op toekomstige situaties te anticiperen:

Man observeert tijgerhaaien vanaf walviskarkas

Probeer dit niet zelf! Natuurliefhebber Leon Deschamps besloot namelijk om vretende tijgerhaaien te aaien, terwijl hij zelf op een dode walvis zat. Onverantwoord en ronduit gevaarlijk, zo luidt de harde kritiek van andere natuurvorsers. Deschamps (32) kon zich niet inhouden, toen hij lucht kreeg van het eetfestijn van de haaien dat ergens in het westen van Australië, op 853 km van Perth, plaatshad. Hij wou de “mythes” over tijgerhaaien de wereld uithelpen, namelijk de volkswijsheid dat de dieren bloeddorstige, mensenetende monsters zijn. “Ze zijn niet agressief, en dit is een efficiënte manier om dat aan te tonen. Tijdens het eten zouden ze op hun woests moeten zijn.” Als er geen foto’s van gemaakt waren, zou je het niet geloven, maar Deschamps zette zich wel degelijk schrap op het walvissenlijk, waaraan de haaien zich gulzig laafden. Tijdens die vreetpartij streelde Deschamps doodleuk de levensgevaarlijke tijgerhaaien over hun kopjes.

Nieuwe techniek koppelt bijtsporen aan haaiensoort

Foto: Terry Goss
Een Amerikaanse wetenschapper heeft een methode ontwikkeld waarmee haaien kunnen worden geïdentificeerd aan de hand van de bijtsporen die ze achterlaten op hun slachtoffers. Onderzoeker George Burgess van de International Shark Attack File bracht in samenwerking met de University of South Florida de bijtpatronen van veertien haaiensoorten in kaart. Hij deed dit met behulp van gedroogde haaienkaken uit verschillende natuurhistorische musea. De resultaten van het onderzoek stellen experts in staat om bijtsporen op lichamen van mensen of dieren te koppelen aan een specifieke haaiensoort.

Vreemde kop van de hamerhaai verklaard

Foto: Doug Perrine
Het is een mysterie dat ichtyologen al lang bezig houdt: waarom is de hamerhaai uitgerust met zo’n bizarre kop? Welnu, het antwoord is gevonden. Hamerhaaien gebruiken hun ogen op de zijkant van hun T-vormige hoofd om tegelijkertijd te zien wat zich boven en beneden hun lichaam afspeelt. Er kleven dus veel voordelen aan dit ontwerp. Voordelen die direct samenhangen met de levensstijl en jachtmethoden van deze bijzondere haaiengroep. In tegenstelling tot bijvoorbeeld de witte haai, is de hamerhaai een vis die vooral op kleine en middelgrote prooien jaagt in open zee en in de buurt van de zeebodem. Dankzij de tweeledige functie van zijn hamerkop kan hij de zeebodem afstruinen op zoek naar prooi en uitkijk houden naar eventuele concurrenten. Bovendien stelt de opvallende gezichtsvorm hamerhaaien in staat om afstanden veel beter in te schatten dan ‘conventionele’ haaien zoals de citroenhaai. Hamerhaaien beschikken net als mensen namelijk over binoculair zicht. De breedte van de hamervormige kop is ook een voordeel.

Slangenmaaltje verandert in wetenschappelijke noviteit

Foto: Andrew Marshall

Het had maar een haartje gescheeld of hij was in de maag van een slang beland: een zeldzame kameleon die tot voor kort onbekend was in mondiale wetenschappelijke kringen. Andrew Marshall, bioloog en tevens natuurbeschermer van de Universiteit van York, stuitte tijdens het tellen van apen in het schilderachtig mooie Tanzaniaanse Magomberawoud op een twijgslang. Geschrokken door de plotselinge aanwezigheid van Marshall spuugde de slang zijn zojuist bemachtigde prooi uit. Marshall had al snel de notie dat het niet om een alledaagse slangensnack ging. Toch was het aanvankelijk moeilijk om de grootogige minihagedis te identificeren.

Wurgslang ontsnapt in Heerlen

In de Zuid-Limburgse stad Heerlen is een koningsslang ontsnapt. De wurgslang zou ruim twee meter lang zijn en is afkomstig van een 35-jarige Heerlenaar. Hij houdt in totaal drie slangen in een terrarium in zijn huis. Vanmorgen zag hij tot zijn schrik dat één van de drie slangen het hazenpad had gekozen. De koningsslang is als wurgslang uiteraard niet giftig en komt in het wild overwegend voor in Noord-Amerika. De slang legt een voorkeur aan de dag voor grasrijke biotopen met struikachtige begroeiing. De soort is dagactief en laat zich meestal alleen ‘s ochtends en in de namiddag zien.

Bizarre prehistorische krokodillen ontdekt in Noord-Afrika

Miljoenen jaren geleden liepen er in delen van Noord-Afrika zes meter lange krokodillen rond met drie rijen, ‘zwijnachtige’ slagtanden. Terwijl deze woeste dieren joegen op vlees, lagen op een steenworp afstand krokodillen met een platte snuit (Laganosuchus thaumastos, oftewel letterlijk pannenkoekkrokodil) te loeren op een smakelijk visje. Een derde soort (Araripesuchus rattoides) was weer uitstekend toegerust voor het benutten van een compleet andere voedselbron. Araripesuchus kauwde met zijn stompe kiezen voornamelijk op planten, wortels en insectenlarven. “Deze soorten vertellen een verhaal over de krokodil dat volledig afwijkt van wat we weten over prehistorische krokodillen in noordelijkere streken. Bovendien leken ze ook nauwelijks op de contemporaine nijlkrokodil” (zie foto), verklaarde de bekende Amerikaanse paleontoloog Paul Sereno op een persconferentie van de National Geographic Society.

Zeeolifanten kunnen slapen onder het duiken

Raadsel
Nieuw onderzoek heeft uitgewezen dat noordelijke zeeolifanten een opmerkelijk kunstje onder de knieën hebben: ze kunnen slapen terwijl ze op hun relatieve gemak naar de zeebodem afdalen. Een team van geïnteresseerde biologen onderzocht de zeeolifantenkolonie van Año Nuevo in de Amerikaanse staat Californië. Elk jaar maken deze dieren een reis van tussen 3200 en 4800 kilometer naar de kust van Alaska. Deze uitputtende tocht zadelde de onderzoekers op met een prangende vraag: hoe komen de dieren aan hun benodigde dosis slaap?

Verdedigingsstrategie
Het was al bekend dat zeeolifanten bekwame duikers zijn die dieptes van ruim driehonderd meter kunnen bereiken.