Menselijke bejaging dwingt dier tot verandering

Bejaging door mensen heeft een dermate groot effect op dierenpopulaties dat bepaalde beesten hun gedrag en uiterlijk rigoureus aanpassen. Een artikel, dat gepubliceerd werd in de actuele editie van het wetenschappelijke vaktijdschrift Proceedings of the National Academy of Sciences, is het eerste in zijn soort dat uitgebreid onder de loep neemt hoe dieren zich aanpassen aan door de mens veroorzaakte veranderingen (jacht, vervuiling, habitatdestructie) aan de ene kant en natuurlijke schommelingen (droogte, overstroming) aan de andere kant.

Blaffende mannetjesjachtluipaarden bevorderen de vrouwelijke eisprong

Aantrekkingskracht
Mannelijke cheeta’s (Acinonyx jubatus) blijken uiterst effectieve versierders en vrouwenlokkers te zijn. Dankzij een specifiek blafgeluid valt een vruchtbaar wijfje als een blok voor het mannetje en beantwoordt ze zijn avances met een plotselinge ovulatie. In tegenstelling tot andere katachtigen houden jachtluipaarden zich niet aan een bepaalde, reguliere voortplantingscyclus en ovuleren cheetavrouwtjes slechts af en toe.

Sluipwesp ontwikkelt langetermijngeheugen

Parasiet
Een sluipwesp is in staat om een specifieke geur die zij niet van nature kent langere tijd te onthouden als zij die kan koppelen aan een aangename ervaring. Door met succes mee te liften op een vrouwelijk groot koolwitje en op een parasitaire manier gebruik te maken van haar broedsel, kan de sluipwesp zich deze route een volgende keer nog herinneren. Dat schrijven onderzoekers van Wageningen Universiteit deze week in het Amerikaanse wetenschappelijke tijdschrift PNAS (Proceedings of the National Academy of Sciences).

Het lot van een valsspelende mier

Koningin
De koningin vormt de centrale spil binnen de complexe organisatie die een mierenkolonie feitelijk is. Zij is meestal het enige vrouwtjesdier binnen de kolonie dat voor nageslacht zorgt. De werksters hebben vooral een verzorgende taak en zijn belast met het verzamelen van voedsel en het onderhouden van de mierenhoop. Toch zijn deze werksters moeiteloos in staat om zelf nageslacht te produceren.

Koud winterweer funest voor ijsvogels en roerdompen

Viseters
Veel Nederlandse dieren hebben zwaar te lijden onder de heftige vrieskou die Nederland de laatste week teistert. Met name watervogels hebben het niet makkelijk. Vooral ijsvogels en roerdompen sterven op bepaalde plaatsen massaal de hongerdood. De stevige ijslaag, die momenteel de meeste open wateren bedekt, maakt het vangen van vis en rivierkreeftjes een haast onmogelijke opgave. Vanwege hun geringe aantal en beperkte verspreiding zijn ijsvogels en roerdompen bovendien nog eens extra kwetsbaar.

Bijtgrage panda hapt opnieuw toe

De 110 kilogram zware reuzenpanda (Ailuropoda melanoleuca) Gu Gu heeft voor de derde keer in twee jaar tijd een bezoeker van de Bejing Zoo aangevallen. In 2007 beet hij al een dronken dwaas die zijn verblijf was binnengedrongen in een poging om het dier te knuffelen en in oktober vorig jaar nam het dier een tiener te grazen die uit nieuwsgierigheid het verblijf was ingeklommen.

Grote pterosauriërs gebruikten vier poten om op te stijgen

Vliegende reuzen
Pakweg 100 miljoen jaar geleden zag het aardse luchtruim er volstrekt anders uit dan nu het geval is. Niet vogels maar pterosauriërs, vliegende reptielen die in alle denkbare soorten en maten voorkwamen, zweefden door het luchtruim en draaiden hun eindeloos trage cirkels. De kleinste exemplaren waren amper groter dan een doodgewone huismus, de grootste soorten zoals Quetzalcoatlus waren daarentegen gigantisch en hadden de afmetingen van een moderne straaljager. Maar hoe hees een dergelijk vliegend superreptiel zijn waarlijk omvangrijke lichaam omhoog als hij het luchtruim koos?