Bijtgrage panda hapt opnieuw toe

De 110 kilogram zware reuzenpanda (Ailuropoda melanoleuca) Gu Gu heeft voor de derde keer in twee jaar tijd een bezoeker van de Bejing Zoo aangevallen. In 2007 beet hij al een dronken dwaas die zijn verblijf was binnengedrongen in een poging om het dier te knuffelen en in oktober vorig jaar nam het dier een tiener te grazen die uit nieuwsgierigheid het verblijf was ingeklommen.

Grote pterosauriërs gebruikten vier poten om op te stijgen

Vliegende reuzen
Pakweg 100 miljoen jaar geleden zag het aardse luchtruim er volstrekt anders uit dan nu het geval is. Niet vogels maar pterosauriërs, vliegende reptielen die in alle denkbare soorten en maten voorkwamen, zweefden door het luchtruim en draaiden hun eindeloos trage cirkels. De kleinste exemplaren waren amper groter dan een doodgewone huismus, de grootste soorten zoals Quetzalcoatlus waren daarentegen gigantisch en hadden de afmetingen van een moderne straaljager. Maar hoe hees een dergelijk vliegend superreptiel zijn waarlijk omvangrijke lichaam omhoog als hij het luchtruim koos?

Carcharodon megalodon, prehistorische superhaai

Periode: Krijt t/m Plioceen.
Classificatie: Chondrichthyes (kraakbeenvissen).
Lengte: 12- 18 meter.
Voedsel: primitieve walvisachtigen.
Vindplaats: skeletten van dit dier zijn nog nooit gevonden, maar fossiele tanden van Megalodon duiken in vrijwel alle werelddelen met grote regelmaat op.

Gigant
Stel je voor: je hebt het ruime sop gekozen voor een lekker ontspannen zeiltochtje als je plotseling een twee meter hoge rugvin ziet die het wateroppervlak doorklieft. Vervolgens doemt vanuit de diepte het silhouet op van een reusachtige vleesetende haai, een wezen dat zelfs het legendarische monster uit Spielbergs Jaws doet verbleken. Dit klinkt een beetje als het scenario voor een slechte griezelfilm, maar in prehistorische tijden zou de vrees voor een dergelijke ontmoeting gegrond zijn geweest.

Roze landleguaan blijkt een aparte soort te zijn

Beperkt leefgebied
Dat de Galapagoseilanden een idyllisch lustoord vormen voor biologen en herpetologen mag genoegzaam bekend zijn. Het is de enige plaats ter wereld waar men de zwemmende en naar smakelijk zeewier duikende zeeleguanen aantreft, dieren die volgens de negentiende-eeuwse evolutiegoeroe en wetenschapspionier Darwin interessant, maar tevens oerlelijk waren. De eilanden, die staatkundig deel uitmaken van Ecuador, zijn ook het woongebied van de bekende, reusachtige landschildpadden en herbergen daarnaast diverse landleguanen. Met name de roze leguaan (Conolophus rosada) is een hoogst markante verschijning.

Nachtelijke vrieskou houdt pinguïns in Burgers Zoo binnen

Na jaren van kwakkelen en aanmodderen, hebben we in Nederland eindelijk weer eens te maken met authentiek, streng winterweer. Met name ‘s nachts daalt het kwik fors en hebben we te maken met vaak ijzingwekkende temperaturen. Het is zelfs zo koud dat de 48 zwartvoetpinguïns (Spheniscus demersus) die rondwandelen in het Arnhemse dierenpark Burgers Zoo de nacht moeten doorbrengen in een speciaal verwarmd binnenverblijf.

Reizende zeeschildpadden en oceanische snelwegen

Reislustig
De lange en opmerkelijke reis van een groene zeeschildpad (Chelonia mydas) heeft natuurbeschermers waardevolle nieuwe informatie opgeleverd over de migratieroutes die deze inmiddels zeldzaam geworden dieren volgen. Vrouwtjesschildpad Anna werd in december op Bali gemerkt in het kader van een onderzoeksproject en is inmiddels, na eerst een legstrand in het oosten van Java bezocht te hebben, hard op weg naar de zonovergoten stranden van West-Australië. Haar reis, die online gevolgd wordt, laat zien dat de soortenrijke Indonesische wateren ecologisch en biologisch nauw verbonden zijn met het lot van de uitgestrekte koraalriffen die zo kenmerkend zijn voor de Australische westkust.

Haaien leveren relatief zwakke beet af

Bijtkracht
Een Amerikaans onderzoek heeft een stevige bres geslagen in de geduchte reputatie van de haai als het meest gevreesde zeeroofdier ter wereld. De vissen blijken namelijk helemaal niet zo hard en verwoestend toe te happen als vaak wordt gedacht. “Als je kijkt naar de bijtkracht van een haai en die vergelijkt met de omvang en het lichaamsgewicht van het dier, valt het wel mee met de kracht die achter zo’n beet zit”, aldus Daniel Huber, een van de onderzoekers.

Fossielen bevatten nieuwe aanwijzingen over de evolutie van spinnen

Missing link
Nieuw onderzoek naar de in de staat New York ontdekte fossielen van primitieve spinachtige dieren, werpen wellicht een nieuwe licht op de evolutie van een van de meest diverse en gehate moderne landbewoners. Wetenschappers van de University of Kansas en het Hampden-Sydney College (Virginia) onderzochten fossiele exemplaren van een dier met de haast onuitspreekbare naam Attercopus fimbriunguis. Ze kwamen tot de conclusie dat dit dier wel eens een overgangsvorm kon zijn, een wezen dat laat zien hoe moderne spinnen zich ontwikkeld hebben uit hun archaïsche voorouders.