Edelherten ontsnapt uit Weerterbos

Afschot
Sinds 2005 is een speciaal afgerasterd deel van het Weerterbos gereserveerd voor een groepje edelherten. De dieren zijn echte publiekstrekkers die vooral in de bronsttijd horden bezoekers naar het gebied lokken. De bedoeling is dat de dieren uiteindelijk – als er extra maatregelen genomen zijn ten behoeve van de mogelijke verkeersoverlast en het tegengaan van vraatschade aan omliggende akkers – wellicht de volledige vrijheid krijgen. Nu is echter bekend geworden dat zes herten vorige week zijn ontsnapt uit hun omheind leefgebied. Inmiddels is één hert afgeschoten, terwijl de bewegingen van de overige edelherten in de gaten worden gehouden. Als de kans zich voordoet, zullen ook die herten worden afgeschoten. De enige reden waarom dit nog niet is gebeurd, is dat de vier mensen die voor deze taak speciaal een vergunning hebben gekregen van de burgemeester van Nederweert nog niet dichtbij genoeg kunnen komen. Dat vertelde Ger Frenken, directeur van stichting Het Limburgs Landschap. Deze stichting beheert het edelhertenproject. Volgens Frenken is het nog niet duidelijk of de afrastering door buitenstaanders of de herten zelf is vernield. Nogal vreemd, je zou van iemand die een natuurbeherende instantie leidt toch mogen verwachten dat hij wel het verschil ziet tussen schade die door een hert of door een mens is aangericht.

Tuiniersmentaliteit
Het incident en de reactie van Frenken laten maar weer eens zien dat de tuiniersmentaliteit in Nederland nog steeds hoogtij viert als het aankomt op de omgang met wilde natuur. Zeker voor grotere dieren geldt dat we wel de lusten, maar niet de lasten willen. We willen allemaal graag wel een keer een edelhert in een enigszins natuurlijke leefomgeving aanschouwen, maar zo gauw de dieren ook maar het lichtste ongemak durven te veroorzaken gaat het geweer gelijk in de aanslag. Wilde en spectaculaire natuur is leuk, zolang die zich maar naar onze wensen richt en zich door de almachtige Homo sapiens in het gareel laat houden. Een probleem dat voorkomt uit de puur op mens en recreatie gericht natuurvisie die in ons bekrompen kikkerlandje nog steeds de boventoon voert. Dat ook iemand als Ger Frenken weinig op heeft met authentieke, recht uit het hart komende natuurbeleving bewijst de uitspraak die hij deed in Dagblad De Limburger: “Binnen het gebied zitten nu nog negentien edelherten, bijna de populatie van twintig zoals we dat hebben afgesproken. Dat we de ontsnapte edelherten afschieten, past dus in feite mooi binnen het beleid.” Hier spreekt niet iemand die een oprechte liefde heeft voor de natuur en wilde dieren, maar een man die een prachtige diersoort als het edelhert alleen ziet als een ecotoeristische melkkoe. Als het zo moet, is het een beter idee om het edelhert en ander groot wild maar niet in Limburg te introduceren. De echte natuurliefhebbers onder ons gaan dan wel naar onze oosterburen, noordwaarts of nog een stukje verder naar het oosten, gebieden waar wel nog enige ruimte is voor het ongekunsteld voorkomen van groot wild. Maar ja, dan vloeien natuurlijk al die natuureuro’s naar het buitenland…

Lees ook:Damherten en wilde zwijnen niet welkom in Utrecht
Lees ook:Einde nabij voor illegale herten op Terschelling
Lees ook:Edelherten welkom in Utrecht
Lees ook:Herten en zwijnen kunnen eindelijk Veluwe in en uit
Lees ook:Wit edelhert gespot in Achterhoek