Categorie: "Natuur en wetenschap"

Winter heeft heilzame werking op de voortplantingsdrang van panda’s

Pandaporno, speciale voeding en spermadonaties; allemaal vruchteloze pogingen om twee panda’s in een Thaise dierentuin aan het paren te krijgen. Een stevige temperatuurdaling lijkt echter uitkomst te bieden. Toen het kwik eenmaal daalde tot ongeveer 4 graden kropen de reuzenpanda’s al snel dicht tegen elkaar en begonnen de dieren trekjes van wederzijdse affectie te vertonen.

Het tijdperk van de gigantische geleedpotigen

Kruipende en vliegende reuzen
Een goede 350 miljoen jaar geleden zag onze aarde er heel anders uit dan vandaag de dag en zouden mensen zich buitenaardse wezens op een vreemde planeet hebben gewaand. De flora bestond louter en alleen uit mossen, primitieve varens en andere sporenplanten die honderden miljoenen jaren later door de moderne mens gebruikt zouden worden als fossiele brandstoffen. Het klimaat dat destijds heerste was vergelijkbaar met dat van een huidig tropisch regenwoud: warm, benauwd en erg nat. Dinosauriërs en zoogdieren zouden pas vele miljoenen jaren later op het toneel verschijnen, maar dat wil niet zeggen dat het Carboon niet gekenmerkt werd door een buitenissige dierenwereld.

De irukandji

De kristalheldere en vaak azuurblauwe wateren die Australië omgeven, zijn zeker aanlokkelijk, maar het betreden ervan kan grote risico’s met zich meebrengen. En de gevaarlijkste klanten zijn niet potentiële menseneters als de witte haai of de tijgerhaai. Een van de dodelijkste bewoners van de Australische kustwateren is namelijk een holtedier dat niet veel groter is dan een luciferkop.

Wetenschappers ontdekken nieuwe dieren in de duistere diepten

Australische en Amerikaanse wetenschappers hebben in de wateren ten zuiden van Australië talloze nieuwe zeedieren ontdekt. Een expeditie rondom een diepe oceanische breuklijn bij Tasmanië bracht wetenschappers op het spoor van onder meer onbekende zeespinnen, immense zeesponzen en grote groepen bijzondere zeeanemonen. De wetenschappers deden ook nog een minder hoopgevende ontdekking:

Gnoes denderen door Naturalis

Altijd al bovenmatig geïnteresseerd geweest in de jaarlijkse gnoetrek die gigantische megakuddes van deze dieren elk jaar ondernemen om aan vers gras te komen? Dan kun je in Natuurhistorisch Museum Naturalis tot 23 augustus 2009 je hart ophalen. Het museum wijdt een uitgebreide tentoonstelling aan dit jaarlijks terugkerende fenomeen, een spectaculaire gebeurtenis die ervoor zorgt dat de Serengeti en Masai Mara ware lustoorden voor gepassioneerde natuurliefhebbers zijn.

Nanotechnologie kan van iedereen Spider-Man maken

zelfklevende hagedissen
Gekko’s zijn opmerkelijke beestjes. Deze hagedissen klimmen moeiteloos tegen steile muren of ramen op en zijn zelfs in staat om vrolijk ondersteboven over het plafond te rennen. Wetenschappers hebben pas een goede negen jaar door hoe de reptielen deze kunststukjes precies voor elkaar krijgen. Gekkopootjes bevatten miljoenen uiterst fijne haartjes. Elk haartje bestaat weer uit duizenden puntjes, lichaamsdeeltjes die zo piepklein zijn dat ze worden aangetrokken door de moleculen van het oppervlak waarop de gekko loopt.

Giftige solenodon op film vastgelegd

Het beestje dat de hoofdrol speelt in het volgende filmpje ziet er misschien schattig en kinderlijk onschuldig uit, maar pas op. Deze solenodon, die op de Dominicaanse Republiek en Haïti voorkomt, is namelijk behoorlijk giftig en kan eventuele lastposten met zijn gespecialiseerde tanden een venijnige beet toebrengen. Giftige zoogdieren zijn, in tegenstelling tot reptielen, eerder uizondering dan regel. De solenodon, het vogelbekdier en twee spitsmuissoorten zijn de enige giftige zoogdieren ter wereld.

Bronnen: National Geographic News, Durrell Wildlife Conservation Trust

Menselijke bejaging dwingt dier tot verandering

Bejaging door mensen heeft een dermate groot effect op dierenpopulaties dat bepaalde beesten hun gedrag en uiterlijk rigoureus aanpassen. Een artikel, dat gepubliceerd werd in de actuele editie van het wetenschappelijke vaktijdschrift Proceedings of the National Academy of Sciences, is het eerste in zijn soort dat uitgebreid onder de loep neemt hoe dieren zich aanpassen aan door de mens veroorzaakte veranderingen (jacht, vervuiling, habitatdestructie) aan de ene kant en natuurlijke schommelingen (droogte, overstroming) aan de andere kant.

Blaffende mannetjesjachtluipaarden bevorderen de vrouwelijke eisprong

Aantrekkingskracht
Mannelijke cheeta’s (Acinonyx jubatus) blijken uiterst effectieve versierders en vrouwenlokkers te zijn. Dankzij een specifiek blafgeluid valt een vruchtbaar wijfje als een blok voor het mannetje en beantwoordt ze zijn avances met een plotselinge ovulatie. In tegenstelling tot andere katachtigen houden jachtluipaarden zich niet aan een bepaalde, reguliere voortplantingscyclus en ovuleren cheetavrouwtjes slechts af en toe.