Categorie: "Natuur en wetenschap"

Stokoude hagedis produceert nageslacht

Het verbaasde de opzichters ook: de brughagedis (of tuatara) Henry, met zijn 111 jaar toch al een stokoude krijger, is op zijn oude dag nog eens vader geworden. Henry, die al een jaar of 70 was toen hij in het Nieuw-Zeelandse Southland Museum arriveerde, stond niet te boek als een vriendelijke hagedis. De oude mopperkont stelde zich meestal vijandig op tegen de soortgenoten waarmee hij zijn verblijf deelde.

Giraffenoverschot dreigt voor Nederlandse dierentuinen

De dierentuinen in Nederland weten langzaam maar zeker niet meer waar ze met al hun giraffen heen moeten. Er is momenteel sprake van een waar overschot, een situatie die in veel dierenparken begint te lijden tot een nijpend tekort aan ruimte voor de extreem lange dieren. Volgens Marc Damen, directeur van Diergaarde Blijdorp, “staat het water enkele zoos momenteel tot aan de lippen.”

Seismosaurus, de hagedis die de aarde deed trillen

Periode: Jura
Classificatie: Sauropoda
Lengte: 35 meter
Voedsel: heel veel plantaardig materiaal.
Vindplaats: Verenigde Staten (New Mexico).

Plantenetende gigant
150 miljoen jaar geleden was het gangbare formaat van vrijwel alles XXL. Vleeseters, planteneters, bewoners van het luchtruim, zeereptielen en bomen bereikten kolossale afmetingen. De gigantische plantenetende sauropoden- de dinosaurussen met de bekende lange nek- spanden op dit gebied de kroon. In de jaren negentig van de negentiende eeuw volgden spectaculaire vondsten elkaar in hoog tempo op en werd het ene na het andere record gebroken.

Achtarmige rode duivels

Agressieve jagers
De Mexicaanse Zee van Cortez en de Golf van Californië zijn het domein van een mysterieus, uit de kluiten gewassen weekdier. Deze wateren vormen de mariene jachtgronden van Dosidicus gigas, een pijlinktvis die met een lengte van 2 meter net zo groot kan worden als een volwassen man. Uit onderzoek blijkt dat dit dier een uitzonderlijk goede en intelligente jager is en over een behoorlijk agressief karakter beschikt. Wetenschappers en filmmakers zijn tijdens hun duiktochten regelmatig aangevallen en de inktvissen schijnen soms zelfs samen te werken in een poging om een grote prooi te overmeesteren.

Genetisch onderzoek bevestigt uniek evolutietraject van brilvogels

DNA-onderzoek heeft bevestigd dat brilvogels een relatief kort, supersnel evolutionair traject hebben afgelegd om zo tot hun huidige uiterlijke verschijning te komen. De onderzoeksresultaten toonden aan dat alle 80 bestaande soorten in de laatste 2 miljoen jaar ontstaan zijn. Een handvol andere vogel- en zoogdiersoorten zijn in het verleden ook in rap tempo geëvolueerd, met name uit bittere noodzaak omdat hun leefomgeving ik korte tijd drastisch veranderde. De evolutionaire supersprong van de brilvogels kan echter niet louter teruggevoerd worden op lokaal getinte ecologische factoren.

Hek moet Tasmaanse duivel redden

Het gaat niet goed met Sarcophilus harrisii , beter bekend als de Tasmaanse duivel. Het extreem felle en charismatische buideldier, dat alleen op het eiland Tasmanië aangetroffen kan worden en model staat voor het populaire tekenfilmfiguur Taz, wordt in zijn voortbestaan bedreigd door een oprukkende vorm van gezichtskanker. De dieren zijn blijkbaar erg vatbaar voor deze ziekte en besmetten elkaar gedurende felle gevechten om voedsel of tijdens het voltrekken van de geslachtsdaad.

Een koudbloedig gevecht

De moerassen en rivieren van Zuid-Amerika zijn de jachtgronden van twee vooraanstaande vleesetende reptielen, de groene anaconda (Eunectes murinus) en de brilkaaiman (Caiman crocodilus). Jonge anaconda’s vormen vaak smakelijke tussendoortjes voor loerende kaaimannen, maar als een jonge anaconda eenmaal uitgegroeid is tot een volwassen dier zijn de rollen meestal omgekeerd.

De grote mestand

De prehistorische kat Smilodon (letterlijke betekenis: mestand) voldeed in alle opzichten aan het beeld van de klassieke sabeltandtijger. Het dier had een gespierd en ijzersterk lichaam en beschikte over krachtige schouder- en rugspieren. Hierdoor was Smilodon in staat om met zijn kop krachtige houwen uit te delen. Doordat deze katachtige zijn kaken zeer wijd open wist te sperren (ongeveer 120 graden), konden de grote, dolkvormige tanden optimaal hun dodelijke werk doen.