Categorie: "Natuur en wetenschap"

Fluitende orang-oetans en de ontwikkeling van taal

Naäpers
Fluiten is niet direct een bezigheid die je associeert met mensapen. Deze vorm van vocale expressie lijkt eerder exclusief voor mensen weggelegd te zijn. Toch is het voor de orang-oetan Bonnie, die zich bevindt in de National Zoo van Washington D.C., de normaalste zaak van de wereld. De ruim 63 kilogram wegende mensaap gaat al bijna twee decennia lang fluitend door het leven. Ze heeft dit gedrag waarschijnlijk gekopieerd van een fluitende bezoeker of verzorger. Het is al langer bekend dat mensapen door middel van extensieve training en oefening in staat zijn om veel dingen te leren, maar het is opvallend dat het fluitgedrag van Bonnie geen voorbeeld van aangeleerd gedrag is.

Fluisterende vleermuizen veel luidruchtiger dan gedacht

Echolocatie
Dat vleermuizen grotendeels communiceren en jagen met behulp van echolocatie, een aparte en zeer gesofisticeerde vorm van zintuiglijke waarneming, is een bekend gegeven. De Deense biologe Annemarie Surlykke heeft een jarenlange fascinatie voor dit natuurlijke fenomeen ontwikkeld en zich tot doel gesteld om tot op de bodem uit zoeken hoe echolocatie precies functioneert. Ze vraagt zich met name af hoe het mogelijk is dat echolocatie ook functioneert bij zogenaamde ‘fluistervleermuizen’, soorten die klanken voortbrengen die op de geluidsschaal niet voorbij de 70 decibel komen.

Vaderdinosauriërs tevens zorgzame moeders

Taakverdeling in de vogelwereld
Voor veel vogelsoorten (met name emoes en struisvogels) is gedeeld ouderschap de normaalste zaak van de wereld. Veel gevederde vaders helpen bij het uitbroeden van eieren, voeden de jongen of bewaken het nest tegen hongerige rovers die wel trek hebben in een vers kuikentje. Wetenschappers hadden al langer het vermoeden dat dergelijke vormen van paternalistische zorg ook al voorkwamen bij bepaalde tweebenige roofdinosauriërs, vermoedelijk de voorouders van de meeste moderne vogels.

Zuidoost-Azië broeinest van onontdekte diersoorten

Wonderbaarlijke ontdekkingen
Het stroomgebied van de Mekong in Zuidoost-Azië ontpopt zich steeds meer als een schatkamer voor biologen. De afgelopen tien jaar ontdekten wetenschappers in totaal maar liefst 1068 nieuwe dier-en plantensoorten die lange tijd aan wetenschappelijke classificatie wisten te ontkomen. Het door WNF International uitgebrachte rapport First Contact in the Greater Mekong beschrijft de ontdekking van deze nieuwe dieren en planten.

Dinosauriërs waren gigantische leeghoofden

Beperkte hersencapaciteit
Dat de meeste dinosauriërs niet gezegend waren met een omvangrijk superbrein was al langer duidelijk. Recente 3D-scans, die uitgevoerd zijn op de schedels van Tyrannosaurus rex en andere uitgestorven superreptielen, tonen echter aan dat dinosaurushoofden, nog meer dan voorheen werd aangenomen, gevuld waren met lege ruimte. De kop van Tyrannosaurus, die alleen al 500 kg woog en bijna net zo zwaar was als een volwassen koe van gemiddeld formaat, zou nog zo’n 18 procent zwaarder zijn geweest als de open ruimtes in zijn schedel gevuld waren geweest met hersenweefsel.

Sadomasochistische weekdieren

Over het gedrag van inktvissen die de diepzee als woonstek hebben, is relatief weinig bekend. Ze zijn in het wild namelijk alleen te vinden en te bestuderen met behulp van miniduikbootjes en geavanceerde onderwatercamera’s. We weten dat er gigantische pijlinktvissen bestaan en dat octopussen ongeveer even intelligent zijn als onze trouwe viervoeter de hond. De Nederlandse wetenschapper Henk-Jan Hoving heeft echter uitgebreid onderzoek gedaan naar het voortplantingsgedrag van 10 soorten inktvissen, een onderwerp waarop de bioloog volgende week zal promoveren aan de Rijksuniversiteit Groningen. De resultaten zijn op zijn minst interessant en een tikkeltje bizar te noemen.