Categorie: "Dier in de spotlights"

Bloedspuitend minidraakje

De padhagedis is een dier dat gevonden kan worden in de verschroeiend hete en meestal gortdroge woestijnen van de zuidelijke Verenigde Staten en Mexico. Met een lengte van circa 25 cm is de padhagedis geen bijzonder groot of indrukwekkend reptiel. Toch beschikt deze stekelige miniatuurdraak over een aantal verdedigingswapens. Bedekt met afschrikwekkende stekels, die van hem een onaantrekkelijke hap maken, is de padhagedis doorgaans behoorlijk beschermd tegen roofdieren. Als dit echter niet werkt, huilt de padhagedis letterlijk tranen van bloed.

Eeuwige aartsvijanden

Leeuwen en gevlekte hyena’s , twee Afrikaanse toppredatoren, uiterst dodelijke jagers die opereren in groepsverband en zo zeer grote en zware prooien tegen de grond kunnen worstelen. De onderlinge verstandhouding tussen deze roofdieren is, om het eufemistisch uit te drukken, nogal gespannen. Beide soorten deinzen er niet voor terug om elkanders buit te stelen of een lid van de andere soort in koelen bloede te doden. Als de hyena’s ruimschoots in de meerderheid zijn, kunnen ze een leeuw op de vlucht jagen of zelfs dodelijke verwondingen toebrengen. Een tegen een is een hyena echter kansloos, zeker als de opponent een dik 200 kilo zware mannetjesleeuw is, een gespierde en oersterke vechtmachine waar nauwelijks enige maat op staat.

Een warm bad

De Japanse makaak (ook wel sneeuwaap genoemd) is, de mens uitgezonderd, de enige primaat die de koudere streken van het noordelijk halfrond bewoont. Het dier heeft een dikke vacht, die qua kleur kan variëren van grijzig bruin en blauwig grijs tot olijfgroen, en is uitgerust met een fraai, vuurrood gezicht. De dieren zijn dus goed beschermd tegen de kou, maar zoeken toch geregeld warmwaterbronnen op die dan dienst doen als natuurlijke sauna’s en uiterst knusse, verwarmde baden.

Japanse makaken zijn sociale dieren en leven in grote groepen die bestaan uit enkele dominante mannetjes, meerdere vrouwtjes en hun jongen.

Liopleurodon, schrik van de prehistorische zeeën

Periode: Jura.
Classificatie: Plesiosauria (Pliosauridae).
Lengte: 15- 23 meter.
Voedsel: al het andere in zee.
Vindplaats: Europa, Zuid- Amerika.

Reuzenreptielen maakten tijdens het Jura niet alleen de dienst uit op land, maar heersten ook over de wereldzeeën. De op vissen lijkende ichthyosauriërs, de met lange nekken uitgeruste plesiosauriërs (die in het Schotse meermonster Nessie wellicht nog een levende representant hebben) en de pliosauriërs waren de belangrijkste drie groepen zeereptielen. De meest imposante vertegenwoordiger van deze laatste groep was Liopleurodon.

Tyrannosaurus rex: icoon uit de prehistorie

Periode: Krijt.
Classificatie: Theropoda.
Lengte: 12-13 meter.
Voedsel: heel veel vlees.
Vindplaats: het westen van de Verenigde Staten.

Als er een dinosaurus is die tot de menselijke verbeelding spreekt en de harten van veel liefhebbers veroverd heeft, dan is het wel Tyrannosaurus rex. Over dit dier zijn meerdere boekenkasten vol geschreven en T. Rex schitterde in onder meer Jurassic Park ook al op het witte doek. De titel “grootste vleesetende landbewoner aller tijden” heeft de “tiranhagedis” inmiddels af moeten staan aan Giganotosaurus, Spinosaurus en Carcharodontosaurus, maar desondanks blijft zijn legendarische status nagenoeg onaangetast. Hoe komt dit?

Seismosaurus, de hagedis die de aarde deed trillen

Periode: Jura
Classificatie: Sauropoda
Lengte: 35 meter
Voedsel: heel veel plantaardig materiaal.
Vindplaats: Verenigde Staten (New Mexico).

Plantenetende gigant
150 miljoen jaar geleden was het gangbare formaat van vrijwel alles XXL. Vleeseters, planteneters, bewoners van het luchtruim, zeereptielen en bomen bereikten kolossale afmetingen. De gigantische plantenetende sauropoden- de dinosaurussen met de bekende lange nek- spanden op dit gebied de kroon. In de jaren negentig van de negentiende eeuw volgden spectaculaire vondsten elkaar in hoog tempo op en werd het ene na het andere record gebroken.

Achtarmige rode duivels

Agressieve jagers
De Mexicaanse Zee van Cortez en de Golf van Californië zijn het domein van een mysterieus, uit de kluiten gewassen weekdier. Deze wateren vormen de mariene jachtgronden van Dosidicus gigas, een pijlinktvis die met een lengte van 2 meter net zo groot kan worden als een volwassen man. Uit onderzoek blijkt dat dit dier een uitzonderlijk goede en intelligente jager is en over een behoorlijk agressief karakter beschikt. Wetenschappers en filmmakers zijn tijdens hun duiktochten regelmatig aangevallen en de inktvissen schijnen soms zelfs samen te werken in een poging om een grote prooi te overmeesteren.

De grote mestand

De prehistorische kat Smilodon (letterlijke betekenis: mestand) voldeed in alle opzichten aan het beeld van de klassieke sabeltandtijger. Het dier had een gespierd en ijzersterk lichaam en beschikte over krachtige schouder- en rugspieren. Hierdoor was Smilodon in staat om met zijn kop krachtige houwen uit te delen. Doordat deze katachtige zijn kaken zeer wijd open wist te sperren (ongeveer 120 graden), konden de grote, dolkvormige tanden optimaal hun dodelijke werk doen.