Plastic afval en gif fataal voor potvissen

Foto: de imposante staart van een potvis, U.S. National Marine Fishery Service

Evolutionair meesterwerk
De potvis is het grootste jagende roofdier dat nog op aarde rondwaart en een waar evolutionair meesterstuk. De tandwalvissen kunnen een lengte van bijna twintig meter bereiken en zijn in staat om dik tien meter lange pijlinktvissen in de donkere diepzee te verschalken. Potvissen zijn niet alleen in lichamelijk opzicht reuzen, het zijn ook razend intelligente dieren. Het brein van de potvis is het grootste dat je in de dierenwereld kunt aantreffen. Ook de tanden van de potvis zijn met een lengte van bijna zeventig centimeter immens te noemen. Dankzij zijn vermogen om met behulp van myoglobine zijn bloed te verrijken met extra zuurstof en in het donker, op een diepte van ruim duizend meter, te jagen, is de potvis bovendien een ongeëvenaarde levende duikboot. Door de afwezigheid van licht in de diepzee communiceren potvissen vooral met behulp van ultrasone klikgeluiden. Effectief bezien is de potvis het luidruchtigste dier ter wereld. Met een maximale leeftijd van minstens honderd jaar kan een gezonde potvis ook nog eens stokoud worden.

Gif en plastic
Maar net als het gros van de wilde diersoorten kreunt ook de immense potvis onder het juk van de in ecologisch opzicht meest destructieve diersoort die ooit het levenslicht heeft gezien: de mens. De honger naar walvisolie was lange tijd het grootste gevaar voor de potvis en deed de mondiale populatie slinken van twee miljoen naar circa 360.000 exemplaren. Gelukkig behoort de commerciële jacht op deze verbluffend complexe zeereuzen inmiddels tot het verleden. Maar vandaag de dag doemen er andere gevaren op voor de imposante tandwalvissen. Omdat de potvis aan de top van de mariene voedselketen staat, wordt het dier extra hard geraakt door de wereldwijd optredende vervuiling van oceanen en zeeën. Zeker als je bedenkt dat een potvis extreem veel moet eten om zijn lichaam en immense hersenen in goede conditie te houden. Uit onderzoek blijkt dat met name plastic afval, zware metalen en gechloreerde koolwaterstoffen als DDT en pcb’s veel potvissen en andere zeezoogdieren langzaam maar zeker vergiftigen. De opeenhoping van toxisch materiaal in de lichamen van walvissen en dolfijnen kan leiden tot een verminderde vruchtbaarheid, hersenbeschadiging, een verstoorde stofwisseling, moeilijkheden bij het reguleren van de lichaamstemperatuur en desoriëntatie, waardoor de dieren een groter strandingsrisico lopen.

Lees ook:Potvissen verorberen reuzeninktvis voor het oog van de camera
Lees ook:Potvissen in problemen voor Chinese kust
Lees ook:Reusachtige visdieven vastgelegd op camera
Lees ook:Walvisetende reuzenpotvis ontdekt
Lees ook:Walvishaaien wellicht groter dan gedacht