Amerikaanse zeearenden afhankelijk van giftige karkassen

Ecologische verarming
Op het eerste gezicht lijkt het een bericht met een positieve strekking; na bijna uitgeroeid te zijn op de Californische Channel Islands is de Amerikaanse zeearend weer op de weg terug langs de Amerikaanse westkust. Maar er is meer aan de hand. Zeearenden eten normaal gesproken vooral vis en bepaalde soorten zeevogels zoals aalscholvers of alken. Maar deze vogels zijn amper nog aanwezig op de Channel Islands, terwijl de wateren rondom de eilanden qua ichthyologische biomassa een stuk armer geworden zijn door jarenlange overbevissing. Maar hoe valt de opmars van Amerika’s meest iconische vogel dan te verklaren? Het blijkt dat de arenden hun kostje vooral bij elkaar scharrelen door te snoepen van robben- en zeeleeuwenkarkassen, calorierijke vleeshompen die ruim voorhanden zijn op de Channel Islands. Het probleem is echter dat de speklaag van grote zeezoogdieren heel vaak doordrenkt is met giftige stoffen als DDT of ander chemisch afval dat in het verleden in zee is geloosd. Omdat zeezoogdieren aan de top van de mariene voedselketen staan, rijzen de concentraties die zich ophopen in de lichamen van deze dieren vaak de pan uit.

Inuit
Bij mensen zie je hetzelfde probleem. De Inuit, die voor hun levensonderhoud grotendeels afhankelijk zijn van wat de zee hen heeft te bieden, hebben de hoogste concentraties giftige stoffen en pesticiden in hun bloed van alle volkeren. De concentratie kwik in hun bloed ligt in de orde van grootte die doorgaans geassocieerd wordt met kwikvergiftiging, terwijl de moedermelk van een gemiddelde eskimovrouw genoeg PCB’s bevat om aangeduid te kunnen worden als chemisch afval. De gevolgen voor de baby’s laten zich raden. Gehoorverlies, afwijkingen in de hersenontwikkeling, infecties van de luchtwegen en een verlaagde immuniteit zijn gezondheidsproblemen die veel Inuitkinderen plagen. En ironisch genoeg zijn de woongebieden van de Inuit ver verwijderd van de plaatsen waar die chemische stoffen worden geproduceerd of massaal worden aangewend. Volgens bioloog Peter Sharpe is de ecologische situatie rondom de Channel Islands zorgelijk voor de zeearenden, maar kunnen natuurbeschermers weinig aan het probleem doen. “De stoffen moeten uiteindelijk op een natuurlijke manier uit het ecosysteem verdwijnen. Maar daar kunnen heel wat jaartjes overheen gaan.”

Bron: National Geographic News

Lees ook:Bont onethisch én schadelijk voor de gezondheid
Lees ook:Plastic in Adriatische Zee zorgt voor schildpaddensterfte
Lees ook:Schorpioenengif mogelijk effectieve kankerbestrijder
Lees ook:Prehistorische reuzenslang tot leven gewekt
Lees ook:Snuffelhonden gaan kanker opsporen

Heb jij Dieren.Blog nog steeds niet toegevoegd aan je Google homepage of Reader? Klik hier!