Filmmakers hopen een einde te maken aan wrede dolfijnenjacht

Zee van bloed
Elk jaar veranderen de kustwateren rondom het Japanse kustplaatsje Taiji in een bloedrode poel van verderf. De oorzaak: vissers drijven tientallen dolfijnen de baai in om vervolgens vrolijk en veelvuldig met speciale harpoenen en lange messen op de zeezoogdieren in te steken. De dood treedt zelden snel in. De dolfijnen moeten een lange lijdensweg afleggen voordat ze bezwijken aan hun talrijke steekwonden. In ongeveer zes maanden tijd doden de Japanse vissers ruim tweeduizend dolfijnen. Het vlees wordt voor ongeveer vijfhonderd dollar per dolfijn verkocht in plaatselijke supermarkten. De dolfijnen die de slachting overleven, worden door de vissers verkocht aan zeeaquariums in Japan, China, Zuid-Korea, Iran, Dubai en de Verenigde Arabische Emiraten. Een handige manier om nog wat extra inkomsten te genereren. De film The Cove, die op 7 augustus in de Verenigde Staten in première ging en in de prijzen viel op het prestigieuze Sundance Film Festival, stelt de wrede dolfijnenjacht aan de kaak. Een internationaal team van fotografen, duikers en activisten wordt gevolgd op hun missie om de jacht op film vast te leggen. Dit bleek bepaald geen sinecure te zijn, want het team stuitte in Taiji op felle tegenstand van lokale politici, politiemensen en vissers.

Traditie en marktwerking
Ondanks de weerzin die de Japanse dolfijnenjacht wereldwijd oproept, blijkt het geen eenvoudige opgave te zijn om de Japanners dit aan het verstand te brengen. Antropoloog Theodore Bester weet wel hoe dit komt. “Japanners jagen al honderden, misschien zelfs duizenden jaren op dolfijnen en andere cetaceeën. Bovendien wordt in Japan bijna elk zeedier dat eetbaar is op grote schaal bejaagd. De oceaan is voor de meeste Japanners een groot voedselareaal waarvan de mens onbeperkt gebruik kan en mag maken.” Toch hebben de meeste Japanse dorpen de dolfijnenjacht inmiddels gestaakt, vooral omdat dolfijnen schaars begonnen te worden door overbejaging. Taiji blijft echter een uitzondering, waardoor het dorp de laatste 25 jaar constant op de radar van milieuactivisten staat. Shigeki Takaya, een belangrijke man binnen het Japanse ministerie van Landbouw, Bosbeheer en Visserij, vindt dat het westen zich niet moet bemoeien met de Japanse dolfijnenjacht: “Wat is nu het verschil tussen een koe, varken of dolfijn. Wij zeggen toch ook niet tegen de Amerikanen dat ze moeten stoppen met het eten van cheeseburgers. Er bestaat nu eenmaal een markt voor dolfijnenvlees in Japan en dat geeft ons het recht om, ook gezien onze culturele achtergrond, de dolfijn te gebruiken als voedselbron.” Gedragsbiologe Diana Reiss is een andere mening toegedaan. “Dolfijnen zijn extreem intelligente en zeer gevoelige dieren. De jacht is gewoon inhumaan en bovendien onnodig. Het is hartverscheurend om de paniekreten te horen van een dolfijn die aan een harpoen wordt geregen. Wat betreft het culturele aspect: wetenschap dient culturele barrières te doorbreken.”

Bron: National Geographic News

Lees ook:Film The Cove geweerd in Tokio
Lees ook:Japan opent jaarlijkse jacht op dolfijnen
Lees ook:The Cove wordt toch vertoond in Japan
Lees ook:The Cove wint Oscar voor beste documentaire
Lees ook:Dolfijnenpark verrijst in beruchte inham